Zamek Augustusburg

Zamek Augustusburg

W czasach swej świetności zamek Augustiisburg (Schloss Augustusburg: zwiedzanie z przewodnikiem trwa I godzinę: II-XI wt.-nd. 9.00-12.00 i I3.30-I6.00: 3 DM) jawić się musiał współczesnym jako znacznie bardziej wspaniały i fantastyczny niż nam przedstawia się dzisiaj Phantasialand. Splendor zamku jest nadal zresztą lak wielki, iż gmach stanowi ulubione miejsce przyjmowania wizyt państwowych i wydawania oficjalnych przyjęć przez prezydenta Republiki Federalnej (co oznacza, niestety, przykre niespodzianki w rodzaju nagiego zamknięcia podwoi zamku nawet na trzy tygodnie). Powstanie imponującej budowli jest w zasadzie zasługą X VlII-wiecznego arcybiskupa elektora Clemensa Augusta, członka bawarskiej dynastii Wittelsbaehów. Od najmłodszych lat przygotowywano go do kariery duchownej ku większej chwale i potędze rodu. Rzeczywiście odniósł olśniewające sukcesy na tym polu, aczkolwiek trudno byłoby go chwalić za szczególne umiłowanie cnót ewangelicznych – żyt w luksusach i przepychu, ciesząc się sławą kobieciarza (był nawet wzywany do Rzymu przez papieża celem wyjaśnienia przyczyn obecności na jego dworze dwóch nader urodziwych śpiewaczek). Śmierć dostojnika nastąpiła ponoć po szaleńczo przehulanej nocy. Arcybiskup wybrał Brühl z uwagi na jego idealną lokalizację, pozwalającą mu na uprawianie ulubionego hobby, sokolnictwa. Przebudował więc gruntownie średniowieczny zaniek zniszczony przez wojska francuskie w 1689 r. i uczynił go swoją siedzibą.

Budynek zaprojektowano w stylu barokowym, później kontynuację prac budowlanych powierzono François Cuvilliésowi, ten zaś zlikwidował wszystkie elementy zanadto kojarzące się ze starą warownią i przeobraził całość w prawdziwy pałac marzeń, z ogrodem w stylu francuskim. Dzieła dokończy! najwybitniejszy architekt epoki. Balthasar Neumann: sporządził on plan paradnej klatki schodowej, olśniewającej kompozycji marmurów i sztukaterii, którą wieńczy fresk z wybrażeniem apoteozy cnót pędzla włoskiego malarza Carlo Carlone. Dekoracja schodów. Hallu Straży oraz Pokoju Muzycznego przedstawia szereg skomplikowanych alegorii na cześć rodu Wittelsba- chów.

Zachodnia fasada zamku sąsiaduje z oranżerią, gdzie znajduje się kawiarnia i sala wystawowa. Tędy prowadzi trasa procesji do kościoła św. Marii od Aniołów (St. Maria zu den Engeln). Budynek wzniesiony został jako klasztor franciszkański w surowym goty- kim stylu, wnętrze świątyni zaadaptowano do roli kaplicy dworskiej, stawiając bogaty, barokowy ołtarz główny autorstwa Neumanna, zajmujący całe dotychczasowe prezbiterium. Miasto poszczycić się może również i tym, że w Brühl przyszedł na świat wybitny malarz Max Ernst, przedstawiciel dadaizmu i surrealizmu. Niewielkie muzeum poświęcone pamięci artysty (Max-Ernst-Kabinett: pn.-śr. 14.00-17.00: czw. 14.00-20.00: bezpł.) mieści się w domu jego urodzenia, willi zwróconej frontem do północnego skrzydła zamku. W skład kolekcji wchodzi kilka wczesnych obrazów olejnych oraz przede wszystkim grafika, prezentowana w zmienianych raz po raz ekspozycjach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>