Wuppertal i Elberfeld | Turystyka amatorska: Niemcy (niemieckie biura podróży), E pfron Częstochowa

Wuppertal i Elberfeld

WUPPERTAL, oddalone ok. 30 km na wschód od Dusseldorfu, należy do grupy najbardziej na północ wysuniętych miast przemysłowych w regionie Bergisches Land. Wuppertal warto odwiedzić przede wszystkim ze względu na jego komunikację miejską: wydawałoby się, że to kiepska rekomendacja, ale Schwebebahn, napowietrzna kolejka jednoszynowa bez kół, jest naprawdę unikalna. Wuppertal jako takie nie istniało, kiedy w latach 1898-1900 trwała budowa kolejki, mającej połączyć położone w dolinie rzeki Wupper liczne miasteczka, wśród których największymi były Barmen i Elberfeld Połączone ostatecznie w 1929 r. ośrodki zachowały do dzisiaj swą odrębność: Wuppertal nie posiada wyraźnie zarysowanego centrum.

Centrum ELBERFELD stanowi całkowicie wyłączona z ruchu kołowego dzielnica handlowa. Przy Poststrasse, mieści się Muzeum Zegarów(Uhrenmuseum: pn.-pt. 10.00 – 12.00 i 16.00-18.00: sb. 10.00-13.00: 3 DM). Godna podziwu kolekcja ponad tysiąca najróżnorodniejszych czasomierzy wszelkich rozmiarów i kształtów zawiera takie rarytasy, jak najstarszy zegar niemiecki oraz XVIIl-wieczny londyński zegar ze słoniem i obracającym się dworem chińskiego cesarza.

Tuż za rogiem, przy ulicy Tumhof 8 stoi ogromny neorenesansowy budynek, pełniący w przeszłości rolę ratusza. Obecnie jest siedzibą Von der Heydt Museum, (wt., śr., pt.-nd. 10.00-17.00, czw.l 0.00-21.00: 5 DM), jednej z najwspanialszych galerii sztuki

XIX- i XX-wiecznej w Niemczech. Do najcenniejszych dzieł należą prace tutejszego artysty, Hansa von Marćes, uznawanego dzisiaj za jednego z najwybitniejszych twórców niemieckich ubiegłego wieku, głównie ze względu na głęboki intelektualizm jego malarstwa. Zdradzające wpływy sztuki włoskiej obrazy utrzymane są przeważnie w ciemnej kolorystyce. W muzeum można obejrzeć także prace Karla Spitzw ega, wśród których wyróżnia się pięć obrazów prezentujących tzw. humor biedermeterowski oraz dzieła Maxa Beckmanna, zjego słynnymi autoportretami, na których przedstawił siebie jako klowna i pracownika Czerwonego Krzyża w czasie pierwszej wojny światowej. Obok obrazów Pauli Modersohn-Becker i Alcksieja Jawlensky’cgn, warto zwrócić uwagę na Kobiety na ulicy Kirchnera, satyryczną pracę Dixa Do piękna oraz Dwanaście postaci we wnętrzu Schlemmera. Francuski impresjonizm reprezentuje studium do znanego dzieła Maneta Śniadanie na trawie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>