Wiesenkirche i Hohnekirche – kontynuacja

Do centrum najłatwiej stąd dojść wracając do Wiesenstrasse i idąc dalej obok starego młyna wodnego aż do ulicy Am Seel. W panoramie tej części miasta dominuje wyniosła wieża kościoła św. Patroklusa (Sl, Palrokli), zwanego często, acz nieściśle katedrą. Wieża tworzy fragment imponującego romańskiego westwerku (fasady zachodniej), przy którym niknie reszta budynku mimo harmonijnej konstrukcji i przestronnego wnętrza. Galeria na górze mieści Muzeum Katedralne (Dommuseuni: sb. 10.30-12.30 i 14.00 – 16.00, nd. 11.30-12.30 i 14.00-16.00: 1.50 DM) ze skarbcem świątyni i ślicznymi witrażami (m.in. cennymi okazami z XII w.).

Parę kroków stąd, po przeciwnej stronie, stoi kościół św. Piotra (Petrikirche) przy placu o tej samej nazwie. Znajduje się tu także ratusz, jedyna interesująca barokowa budowla w mieście. Kościół św. Piotra, z równie majestatyczną jak w opisanej powyżej świątyni fasadą zachodnią, zbudowany został w stylu romańskim, zaś dodatkowo posiada gotyckie prezbiterium. Na trzeciej parze filarów nawy widnieją dwa freski Ukrzyżowania przypisywane Konradowi von Socst, czołowej postaci malarstwa XV w., jednemu z nielicznych niemieckich mistrzów wczesnej epoki znanemu z imienia. Ważnym malowidłem tego artysty jest Św. Mikołaj na tronie ze śśw. Katarzyną, Barbarą, Janem Chizeicielem i Janem Ewangelistą w niewielkiej, mało na pozór efektownej, romańskiej kaplicy św. Mikołaja (Nicolaikapelie), u wschodniego końca kościoła św. Patro- klusa. Wnętrze kaplicy okazuje się jednak prawdziwą perłą architektury, stanowiąc kolejny wariant kościoła halowego z okrągłymi kolumnami dzielącymi przestrzeń na dwie równe nawy Przeważnie kaplica jest zamknięta (oficjalne godziny otwarcia: wt., śr., pt. i nd. 11.00-12.00, mogą ulegać zmianom), zawsze jednak można poprosić o klucz w Domu Wilhelma Morgnera, miejscowym centrum kultury ulokowanym w nowoczesnym budynku naprzeciwko (Wilhelm-Morgner-Haus:pn.-sb. 10.00-12.00 i 15.00-17.00, nd. 10.3012.30: bezpł). Gmach został ochrzczony imieniem malarza ekspresjonisty, pochodzącego z Soest, którego krótka kariera zbiegła się w latach z obecnością w mieście dwóch wybitnych przedstawicieli lego ruchu, Christiana Rohlfsa i Emila Noldego. Na pierwszym piętrze wystawiono sporo płócien Morgnera, ukazujących wszechstronny talent młodego artysty. Zginął na polu bitwy we Randni w w-ieku 26 lat. Są tu także ryciny Aldegrevera, dzieła formy, którą ten twórca upodobał sobie najbardziej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>