Turystyka amatorska: Niemcy (niemieckie biura podróży), E pfron Częstochowa - Strona 14 z 15

Saarbrücken – dalszy opis

Kaplica Zakonu Krzyżackiego (Deutschherrenkapelle) przy Moltkestrasse, na zachód od centrum, jest najstarszym budynkiem w Saarbrücken. Pochodzi z XIII w., trudno dostrzec to na pierwszy rzut oka, ponieważ w ciągu wieków kaplicą poddawano licznym i często radykalnym przeróbkom. We wschodniej części miasta, na St. Arnualer Markt, wznosi się Stiftskirche St. Arnual, okazała gotycka kolegiata, zwieńczona barokową wieżą. Wewnątrz znajdują się grobowce członków rodziny książęcej NassauSaarbrücken: najbardziej imponujące wrażenie sprawiają sarkofagi hrabiego Jana III i Elżbiety Lotaryńskiej.

czytaj więcej

Zamek Augustusburg

W czasach swej świetności zamek Augustiisburg (Schloss Augustusburg: zwiedzanie z przewodnikiem trwa I godzinę: II-XI wt.-nd. 9.00-12.00 i I3.30-I6.00: 3 DM) jawić się musiał współczesnym jako znacznie bardziej wspaniały i fantastyczny niż nam przedstawia się dzisiaj Phantasialand. Splendor zamku jest nadal zresztą lak wielki, iż gmach stanowi ulubione miejsce przyjmowania wizyt państwowych i wydawania oficjalnych przyjęć przez prezydenta Republiki Federalnej (co oznacza, niestety, przykre niespodzianki w rodzaju nagiego zamknięcia podwoi zamku nawet na trzy tygodnie). Powstanie imponującej budowli jest w zasadzie zasługą X VlII-wiecznego arcybiskupa elektora Clemensa Augusta, członka bawarskiej dynastii Wittelsbaehów. Od najmłodszych lat przygotowywano go do kariery duchownej ku większej chwale i potędze rodu. Rzeczywiście odniósł olśniewające sukcesy na tym polu, aczkolwiek trudno byłoby go chwalić za szczególne umiłowanie cnót ewangelicznych – żyt w luksusach i przepychu, ciesząc się sławą kobieciarza (był nawet wzywany do Rzymu przez papieża celem wyjaśnienia przyczyn obecności na jego dworze dwóch nader urodziwych śpiewaczek). Śmierć dostojnika nastąpiła ponoć po szaleńczo przehulanej nocy. Arcybiskup wybrał Brühl z uwagi na jego idealną lokalizację, pozwalającą mu na uprawianie ulubionego hobby, sokolnictwa. Przebudował więc gruntownie średniowieczny zaniek zniszczony przez wojska francuskie w 1689 r. i uczynił go swoją siedzibą.

czytaj więcej

Inne dzielnice Kolonii

Jeśli masz ochotę odetchnąć nieco poza obrębem starego miasta, wybierz się nu spacer do któregoś z licznych parków na przedmieściach Kolonii. Miłośnicy architektury nowoczesnej także znajdą tam wreszcie coś dla siebie. Na terenie parku miejskiego, na zachód od Ringu, czyli obwodnicy miejskiej, wznosi się Wieża Telewizyjna (l-ern- sehturm: 10.00-22.00: 4 DM wraz z wjazdem windą na taras widokowy). Ukończona w 1980 r., zdecydowanie przewyższa wieże katedry – liczy 243 m wysokości. Mimo drogiego biletu warto wjechać na szczyt, by ujrzeć zapierający dech w piersiach widok miasta i Renu. Bardzo blisko, w Stadlgartcn, wznosi się jedna z najciekawszych nowoczesnych świątyń Kolonii, Nnwy św. Alhan (Neu St. Alban). Także w pobliżu obwodnicy miejskiej, nieco na póinoc, przy Krefelder Strasse, znajduje się kościół św. Gertrudy (St. Gertrud) o nieprawdopodobnie spiczastej wieży. To dzieło Gottfrieda Biihnni. klórego ojciec – Dominikus by! autorem nowatorskich wizji architektury sakralnej w okresie międzywojennym. Przykładem ekspresjon i stycznej konstrukcji Dominikusa Böhrna jest kościół św. Engelberta (St. Engelbert) z lat trzydziestych. Zbudowany na planie centralnym betonowy gmach tworzy osiem identycznych części składowych: leży on blisko schroniska młodzieżowego (Jugendgästehaus) przy Riehler Gürtel. Na rok przed śmiercią architekta powstał kościół NMP Królowej (St. Maria Königin), na południowym przedmieściu Marienburg. Świątynię wzniesiono ze względu na rosnące potrzeby szybko rozprzestrzeniającego się miasta, dz,iś cieszy się ona opinią jednego z najbardziej interesujących przykładów nowoczesnej architektury sakralnej.

czytaj więcej

Kalkar

Zbudowany przed wiekami na piaszczyslym brzegu Renu KALKAR okalała ze wszystkich stron odnoga wielkiej rzeki, lecz stale nanoszone osady sprawiły, że dzisiaj znajduje się ono spory kawałek od jej nurtu. Kalkar leży przy najmniej ruchliwej z trzech linii kolejowych łączących Zagłębie Ruiny z Holandią, w połowie drogi między Xanten a Kleve. Dzięki jednemu z najpiękniejszych kościołów w Niemczech rywalizuje ze swymi sąsiadami o tytuł najciekawszego miasta Dolnei Nadrenii,

czytaj więcej

Stare miasto w Xanten

Fortyfikac je miejskie (Stadtbefcstigung) częściowo przetrwały i do tej pory wyznaczają granice miasta od północy i wschodu. Góruje nad nimi kilkanaście wież (sporo zamieniono na luksusowe mieszkania), największa wśród nich to Klever Tor, której podwójna brama stanowiła północno-wschodni wjazd do miasla. Kawałek dalej przy tej samej ulicy Nordwall, inna wieża doznała bardziej radykalnej modyfikacji – w XVII! w. zamieniono ją na wiatrak. Obok niej przebiega Bruckslrasse, najlepiej zachowana ze wszystkich zabytkowych ulic.

czytaj więcej

Piwiarnie w Kolonii

Aft Koln, Triankgasse 7-9. Posiada całkowicie różne od innych, nader malownicze wnętrze z drewnianymi niszami i romaniycznymi galeryjkami na wzór starych niemieckich tawern: bardzo dobre jedzeń«, umiarkowane ceny.

czytaj więcej

Północna część Kolonii

Na północ od kościoła św. Apostołów wznosi się kościół św, Gereons (St. Gereon), najpiękniejszy i jednocześnie najbardziej niezwykły w konstrukcji spośród grupy dwunastu romańskich świątyń Kolonii. Zalążkiem budowli stała się postawiona w IV w. owalna kaplica, w XI i XII stuleciu dodano kryptę, prezbiterium i dwie wieże. Na początku XIII w. romańską budowlę z kamienia przerobiono tak, by mogła stanowić podstawę potężnego, czteropiętrowego dziesięcioboku z kopułą o żebrowym sklepieniu – dzieło unikalne w architekturze europejskiej. W lym samym stuleciu zbudowano i ozdobiono freskami przylegające do świątyni baptysterium. Warto obejrzeć wnętrze kościoła, które sprawia odmienne wrażenie, niż widziana z zewnątrz przysadzista bryła. Jego kontrowersyjnym uzupełnieniem jest nowoczesny witraż. W krypcie zachowała się posadzka z oryginalną mozaiką ze scenami ze Starego Testamentu.

czytaj więcej

Arnsberg i okolice

ARNSBERG uchodzi za tradycyjną stolicę całego regionu Sauerland i stanowi jego centrum administracyjne. Miasto powstało na skrawku ziemi w zakolu rzeki Ruhr, na wznoszących się tarasach. Na północy widoczne są ruiny zamku Schlosshcrg, pod koniec maja lub na początku czerwca odbywa się tam dwudniowy festyn. Nad południową częścią starego miasta góruje Propsteikirche, gotycki kościół z bogatym barokowym wnętrzem, obok stoi przeładowana ozdobami brama Hirschberger, rzadki przykład połnocnoniemieckiego rokoka. Wiele domów w Arnsberg zbudowanych jest z pruskiego muru. W renesansowym gmachu Landberger Hnf przy Alter Marki 26 mieści się Muzeum Sauerlandu (pn.-sb. 9.30-17.00, nd. 9.30-13.00: bezpł.).

czytaj więcej

Prinzipalmarkt

W centrum, przy głównym trakcie zwanym Prinzipalmarkt, wznosi się dumnie gotycki ratusz, gdzie w 1648 r. podpisano pokój westfalski, który zakończył konflikty religijne, ustrojowe i dynastyczne objęte wspólną nazwą wojny trzydziestoletniej. Na cześć traktatu pokojowego, salę, gdzie został podpisany, mianowano Salą Pokoju (Friedensaal). Jest to jedyna część ratusza dostępna dla zwiedzających (pn.-pt. 9.00-17.00, sb. 9.00-16.00, nd. i święta 10.00-13.00: 1,50 DM).

czytaj więcej

Bad Godesberg i Schwarzrheindorf

Oficjalne rozszerzenie terytorium Bonn w 1969 r. oznaczało asymilację wielu małych wiosek i osiedli, W len sposób po raz pierwszy w dziejach granice miasta sięgnęły wschodniego brzegu Renu. W skład powiększonej stolicy weszło niewielkie uzdrowisko BAD

czytaj więcej

Zabytki w Paderborn

Pozostałe zabytki Paderborn obejrzeć można podczas krótkiego spaceru wokół miasta. Idąc ulicą Schildern (południowo-zachodni róg rynku) dochodzi się do najbardziej imponującego budynku w mieście, czyli ratusza zdobnego arkadami i oknami wykuszo- wymi, z oryginalną fasadąo niezwykłej ornamentyce. Wzniesiony na początku XVII w. w niemieckiej odmianie renesansu, zwanej renesansem wezerskim (Weser Reneissan- ce), wzorowany był na patrycjuszowskiej rezydencji Heisingsches Haus, przy tej samej ulicy. Idąc w górę dochodzi się do kolegium jezuickiego z końca XVII w.: podobnie jak kościół w Kolonii, tutejsza świątynia jezuitów również posiada przestronne barokowe wnętrze z galeriami o ostrych gotyckich tukach, które w latach budowy kościoła były już anachronizmem.

czytaj więcej

Skarbiec i Muzeum Diecezjalne – Kolonia

Skarbiec (Schatzkammer: pn.-sb. 9.00-16.00/17.00, nd. 13.00-16.00/17.00: 3 DM) ma kilka pięknych manuskryptów ottońskich, jest jednak znacznie mniej interesujący od ulokowanego obok Katedry, przy Roncalliplntz, Muzeum Diecezjalnego (Diözesanmuseum: 10.00-17.00, nieczynne wczw.: bczpl.). Poczesne miejsce zajmują w jego zbiorach inne dzieła Locbnera, Madonno z fiolkami oraz niewielkiego formatu Boże Narodzenie, eksponowane za szybką i łatwe do przeoczenia. W kolekcji znajduje się również większość rzeźb zdobiących niegdyś porta! wieży południowej i tylko te pochodzą ze średniowiecza. Powstały w pracowni Michaela Parłera, członka słynnego rodu mistrzów kamieniarskie!) (zob. Niemcy. Część południowa). Obecnie u wejścia do Katedry widnieją ich wierne kopie. W muzeum podziwiać można także oryginalny, XI- wieczny krucyfiks, gdzie dziwacznie wykorzystana została starożytna głowa kobieca z lazurytu: ponadto Medalion int Seweryna z portretem świętego i dwie bezcenne tkaniny – odkryty w kościele św. Kuniberla syryjski jedwab z VI w., przedstawiający polowanie, oraz bizantyjską materię z wyhaftowtmymi Iwami.

czytaj więcej

Landesmuseum

Przy Domplatz, obok katedry oraz grupy rezydencji barokowych, mieści się jeszcze jedna niebagatelna atrakcja Munstcru – Landesmuseum (wt.-nd. 10.00-18.00: bezpl ). Jakkolwiek gromadzi dzieła sztuki przede wszystkim z terenu Westfalii, jego znaczenie przekracza zasięg lokalny. Na parterze znajduje się rewelacyjna kolekcja rzeźby średniowiecznej, pośród której można dojrzeć oryginalne posągi z Uberwasserkirche, m.m. dużą grupę pod nazwą Wjazd Chrystusa do Jerozolimy, dekorującą niegdyś wyższą część fasady kościoła, zniszczoną w czasie wojny. Jest to dzieło Hinrika Brahendera: na długi czas zapomniano o tym artyście, lecz dzisiaj uważa się go za jedną z największych indywidualności wśród rzeźbiarzy późnego gotyku w Niemczech. Spod jego ręki wyszedł także cykl scen Pasyjnych przeznaczony do katedry. Pomimo wielu uszkodzeń (dokonanych przez anabaptystów’ w kilka zaledwie lat po powstaniu rzeźb) nadal można dostrzec niezwykły majestat i zindywidualizowanie postaci. Wystawione są tu również całkiem odmienne w charakterze prace Johanna Brabendera, syna Hinrika. Styl młodszego artysty był już w pełni renesansowy. Zdecydowanie preferował on małe formy, do których należy pełna delikatności i wyczucia Kalwaria z tęczy katedry, a także Adam i Ewa z kruchty, eksponowane obecnie w muzeum.

czytaj więcej