Muzea w Düsseldorf

Zbiory Sztuki Północnej Nadrenii-Westfalii (Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen: wt.-nd. 10.00-18.00: 10 DM) mieszczą się w supernowoczesnej galerii przy Grabbe- platz. Powstanie kolekcji zawdzięczać wypada swoistemu aktowi ekspiacyjnemu władz miejskich. Znakomity malarz abstrakcyjny Paul Klee byl profesorem akademii w Dusseldorfie od 1930 r. do 1933 r., kiedy usunięty został z uczelni w następstwie hitlerowskich czystek. By odpokutować hańbiący czyn, miasto zakupiło w I960 r. około dziewięćdziesięciu prac artysty od prywatnego amerykańskiego kolekcjonera. Niedługo potem zdecydowano się gromadzić wyłącznie dzieła sztuki XX-wieeznej. Rdzeń ekspozycji tworzą oczywiście bezcenne obrazy Paula Kleć, choć jednorazowo prezentuje się najwyżej 2/3 spośród posiadanych przez galerię dziet artysty. Ci, którzy nie darzą szczególnym sentymentem tego akurat malarza, zainteresować się mogą słynnym płótnem Picassa Dwie siedzące kobiety, pokaźnych rozmiarów Adamem i Ewą Legera, Tańcem murzyńskim Kirchnera, portretem meksykańskiego artysty Diego Rivery autorstwa fVlodiglianicgo, bądź autoportretami Kokoschki i Chagalla. Rozrastające się ciągle zbiory służyć mogą z powodzeniem za leksykon „Who’s wito” sztuki współczesnej.

Muzeum Sztuki (Kunstmuscum: wt.-nd. 10.00-18.00: 5 DM), przy Ehrenhof 5, leży na północ od starego miasta. Trzy piętra dużego gmachu zajmują bogate ekspozycje. Muzeum mogłoby bez trudu przyćmić najwspanialsze europejskie galerie sztuki, gdyby nie wyraźna złośliwość losu. Przepiękne zbiory elektorów nadreńskieh powędrowały wraz z nimi do Monachium w 1806 r. i tam dały początek Starej Pinakotece. Szczęśliwym trafem w Dusseldorfie zostało malowidło ołtarzowe Rubensa Wniebowzięcie, jako że ogromne rozmiary obrazu uniemożliwiły jego transport. Dzisiaj stanowi niekwestionowaną ozdobę działu dawnych mistrzów na pierwszym piętrze, wśród których znajdują się także Wenus i Adonis tegoż samego malarza, Św. Hieronim przypisywany Ribei-

r/,e oraz Ekstaza fu1. Franciszka Zurbarana. Na lym samym piętrze widnieje cykl litografii Otto Pankoka zatytułowany Afęka Pańska, choć w islocie przedstawia on całość Życia Chrystusa. Motyw złowrogiego tłumu i niewinnie skazanej ofiary oddaje dobitnie współczesną grozę holocaustu. Na górze, jako uzupełnienie omówionych wyżej Zbiorów Sztuki, mieści się dział gromadzący prace twórców współczesnych oraz spont ekspozycja XłX-wiecznych malarzy historycznych z Akademii Dusseldorfu. W minionej epoce artyści Akademii traktowani byli jak wielkie osobistości, dawny przewodnik Baedekera reklamował ich dzieła jako olbrzymią chlubę miasta. Obecnie dawno już wyszli z mody, niewątpliwa zręczność techniczna twórców nie ocaliła znaczenia płócien pozbawionych głębszej inspiracji. O wiele ciekawsza jest mieniąca się wszystkimi barwami kolekcja szkła na parterze, w której dominują dzieła secesji i art dccu z Niemiec, Francji i Ameryki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>