Hagen

HAGEN, podobnie jak Wuppertal, pozostałoby po dziś dzień dużym i nijakim miastem, gdyby nie inwencja Karla Ernsta Osthausa. Żyjący na przełomie wieków przemysłowiec i mecenas sztuki zdołał nakłonić grupę utalentowanych projektantów spod znaku Jugendstilu, aby przybyli do Hagen. Najwybitniejszymi z nich byli Peter Behrens z Hamburga, Henry van de Velde z Belgii, Mathiew Lauweriks z Holandii oraz jego rodak, dekorator Johan Thorn-Prikker. Utworzona tym sposobem kolonia artystów przejęła dziedzictwo grupy darmstadzkiej, starszego ośrodka niemieckiej secesji, do której należał wcześniej Behrens. Inne style twórczości artystycznej uprawiano zresztą z równym upodobaniem – do Hagcn ściągnięto malarza ekspresjonistę Christiana Rohl- fsa. Pozostał tu aż do śmierci w 193B r.: przeżył o siedemnaście lat Osthausa, którego przedwczesny zgon położył kres ambitnym zamiarom stworzenia miasta-ogrodu.

Tradycja artystyczna Hagen daje znać o sobie już na dworcu głównym – wyjście zdobi duży witraż autorstwa Thoma-Prikkera, alegoria zatytułowana Hałd rzemiosła złożony artyście. Z placyku przed dworcem należy skręcić w prawo i wejść w Elberfelder Strasse, dalej należy iść prosto, a następnie skręcić w którąkolwiek z bocznych uliczek, by trafić wreszcie do równoległej Hochstrassc, przy której znajduje się Karl-Ernst-Osthaus- Museum (wt., śr., pl.-nd. 11.00-18.00, czw. 11.00-20.00: bezpł.). Elewację zewnętrzną wykonano w stylu wilhelmińskim, nie budzącym dodatnich odczuć estetycznych: za to stworzone parę lat później przez van de Velde wnętrze odznacza się niepospolitą fanta- zjąi wdziękiem, charakterystycznym dla szczytowych dokonań secesji. Pierwotnie znajdowała się tu prywatna kolekcja Osthausa – Folkwang Museum, zgrupowana tematycznie w niekonwencjonalny sposób. Po śmierci właściciela w całości została sprzedana przez spadkobierców miastu Essen, gdzie można oglądać ją do dzisiaj. Od czasu nabycia zabytkowego budynku przez władze Hagen w roku 1945 czyniono spóźnione próby odtworzenia oryginalnego wystroju sal, gromadząc prace zgodne z gustem Osthausa. Dobrze reprezentowany jest ekspresjonizm, jak również sztuka niemiecka XX w., widać parę prac Rohlfsa, który miał w Hagen swoją pracownię, znaleźli się tu również: Macke (Kobiety przed sklepem z kapeluszami), Dix (pełen erotyzmu obraz Artysta i muza), Kokoschka (Aktor Sommamnga). Są także dzieła Kirchnera. Noldego, Beckmanna i Sclimidta-RotUilfa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>