Hagen – dalszy opis

Na wschód od centrum leży przedmieść i e-ogród Hohcnhagcn (dojazd autobusem #502), gdzie stoi niedokończone osiedle w kształcie półkola, znane jako Stirnband. Fragment bliższy śródmieściu złożony jest z szeregu domów projektu Lauwerkisa: wszystkie cechuje jednolitość stylu przy zachowaniu tożsamości każdego budynku. Pozostając nadal w prywatnych rękach, stanowią niewątpliwie najciekawsze spośród willi Zagłębia Ruhry, które zaprojektowano na specjalne zamówienie. Na drugim końcu półkolistej ulicy znajduje się Haus Cuno, wzniesiony według planów Behrensa , obecnie siedziba Akademii Muzycznej. W tygodniu warto zajrzeć do środka, by zobaczyć imponującą klatkę schodową w kształcie szybu. Dalsza część arterii, nasuwająca skojarzenie z defiladową promenadą, wiedzie do rezydencji Osthausa zwanej Hohenhof i będącej dziełem Henry’ego van de Velde. To jedno z najwybitniejszych osiągnięć Ju- gendstilu, dom ze snu, budynek, który zdaje się przybierać coraz to inną postać w zależności od kąta widzenia. Dziś stanowi własność miasta i centrum kulturalne, lecz z reguły jest dostępny dla ogółu jedynie w soboty, w godzinach 14.00-18.00. Warto przyjść tu wówczas, żeby obejrzeć kunsztowne ornamenty dekoracji, meble projektowane w całości przez architekta, witraże w oknach autorstwa Thorn-Prikkera i olbrzymie płótno szwajcarskiego malarza Ferdinands Hodlcra Zbawieni.

Kolejną atrakcją Hagen jest skansen (Frcilichlimiseum: IV-X wt,-nd. 9,00-18.00: 3 DM) położony na południe od centrum, w Sclbecke: dojazd autobusem #507. Znajduje się on w dolinie Mackingerbach, która oddziela przemysłowe Zagłębie Ruhry od wiejskich rejonów Sauerlandu. Jest tu około 65 tradycyjnych budynków, jednak szczególny nacisk położono nie na architektoniczną czy społeczną, lecz na techniczną stronę dawnego życia. Starzy robotnicy o zgrubiałych dłoniach demonstrują wszelkie rodzaje dawnego sprzętu – od urządzeń do produkcji żelaza i stali, poprzez maszyny drukarskie i papiernicze, maszyny do przędzenia, tkania i farbowania tkanin, aż do urządzeń piekarskich i służących do produkcji musztardy. Na miejscu można nabyć wiele produktów oryginalnego wyrobu. W pobliżu wejścia znajduje się wiatrak: ponieważ od pozostałych budynków dzieli go niejaka odległość, lepiej zawczasu sprawdzić, kiedy jest uruchamiany, by nie przegapić pokazu. Nawet pobieżne obejrzenie skansenu zajmuje sporo czasu – zarezerwuj na zwiedzanie co najmniej trzy godziny: jeśli chcesz się zapoznać ze wszystkimi rodzajami rzemiosła, licz się z dłuższym pobytem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>