Dzielnica rządowa w Bonn

Dzielnica rządowa w Bonn

Do dzielnicy rządowej prowadzi Reuterstrasse z Poppłesdorf, bądź też Adenauerałlee z Hofgarten (prawie identyczna odległość). Ze względu na jej „tymczasowy” charakter nie wybudowano nowych gmachów, lecz przejęto i zaadaptowano już istniejące. Jakby na ironię, początek budowy nowych zbiegł się z upadkiem komunizmu w Niemczech Wschodnich w roku 1989.

Pompatycznie wyglądające, empirowe budowle – Villa Hammcrschmidt i Palais Schaumburg pochodzą z zeszłego stulecia. Pierwotnie stanowiły własność ówczesnych miiionerów, obecnie są oficjalnymi rezydencjami prezydenta Republiki Federalnej i kanclerza. Rzecz jasna, nie można ich zwiedzać ani nawet oglądać z bliska. Położone dalej na południe budynki parlamentu zbudowano w stylu Bauhausu w lataeh trzydziestych: zwiedzanie tylko grupowe po uprzednim zgłoszeniu pisemnym. Można też spróbować przyłączyć się do zorganizowanej grupy zwiedzającej izbę wyższą parlamentu, czyli Bundesrat – lecz prawdę powiedziawszy, będzie to gra nie warta świeczki, chyba że ktoś namiętnie interesuje się życiem politycznym Niemiec. Główną atrakcją dzielnicy rządowej jest przede wszystkim panorama Renu i rozciągającego się po przeciwległej stronie rzeki Siedmiogórza.

Na wschodnim krańcu dzielnicy rządowej znajduje się grupa czterech muzeów, usytuowanych wzdłuż Museumsmeile (Mili muzeów). W czasach, gdy Bonn uważano za centrum życia politycznego Niemiec, kompleks ów miał pełnić rolę kulturalnego zaplecza dzielnicy rządowej, jednakże po zjednoczeniu Niemiec stal się raczej przeżytkiem. Z czterech obiektów jedynie Alotander-Knenig-Museum przy Adenauerallee 160 (wt.-pl. 9.00-17.00, sb. 9.00-12..VI, nd. 9.30-17.00: 4 DM) powstało przed 1992 r. Jest to jedno z najlepszych muzeów w Niemczech: cztery piętra zajmują wypchane okazy zwierząt z całego świata, zebrane i opisane z iście niemiecką pedanterią. Na tej samej alei, po numerem 250. mieści się Muzeum Historii Republiki Federalnej Niemiec (Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland: eodz. 9.00-19.00: bezpł.), w którym zgromadzono eksponaty dotyczące historii, polityki, kultury i ekonomii RFN, Przybyszom spoza Niemiec zapal, jaki towarzyszy temu przedsięwzięciu, wydaje się godny lepszej sprawy: trudno też zrozumieć fakt nadzwyczajnego poruszenia, które latem 1994 r. wzbudziło wśród Niemców zniknięcie jednego z głównych muzealnych eksponatów – ulubionego swetra kanclerza Kohla.

U wylotu Friedrieh-Ebert-Allce, która jest przedłużeniem Adenaueralłee, znajduje się Muzeum Sztuki (Kunstmuseum: wt.-nd. 10.00-19.00: 5 DM), posiadające bogatą kolekcję sztuki współczesnej. Najcenniejszymi eksponatami są prace ekspresjonistów, przede wszystkim rewelacyjnego Augusta Macke, który spędził w Bonn kilka lat swego krótkiego życia. Z tyłu widać często odwiedzaną wielką Galerię Sztuki Niemieckiej Republiki Federalnej (Kunst- und Ausstclungshalle der Bundesrepublik Deutschland: wt.-nd. 10.00-19.00: 8 DM), która może pomieścić jednocześnie pięć różnych wystaw. Można tam czasami obejrzeć prace światowej sławy twórców o ustalonej już renomie, jednak generalnie przeważa malarstwo awangardowe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>