Düsseldorf i jego centrum

Düsseldorf i jego centrum

Skromny wygląd położonego w pobliżu Renu starego miasta tłumaczy jasno, skąd wzięła się nazwa Dusseldorfu – wybitne walory architektury nigdy nie stały się jego udziałem. Również dzisiaj słynie ono przede wszystkim z olbrzymiego wyboru i atrakcyjności lokali rozrywkowych. Na wschodnim krańcu miasta rozpościera sięknm- pleks parków – dzieło XV11I- i XlX-wiccznych projektantów francuskich. Powstały one wczasach, gdy Düsseldorf byt siedzibą elektorów Palatynatu. sukcesorów wygasłej linii książąt Bergu, którzy założyli miasto.

Na niewielkiej przestrzeni starego miasta, tętniącej życiem cały dzień i większą część nocy, jest stłoczonych ponad dwieście restauracji, piwiarni, winiarni, barów szybkiej obsługi, klubów jazzowych i dyskotek. Rozrywkowy charakter tej części miasta niemal całkowicie usunął w cień tutejsze zabytki. Dwie skrajnie odmienne budowle sakralne zwracają jednakowoż na siebie uwagę. XIV-wieczny kościół św. Lamberta (St. Lam- bertus), ozdobiony spiczastym, lekko skręconym hełmem, przesłoniły w czasach współczesnych typowe wieżowce. Wewnątrz kościoła znajduje się pełne wdzięku gotyckie tabernakulum oraz XV-wicczna Picu).

Krótki spacer w kierunku wschodnim prowadzi do kościoła św. Andrzeja (St. Andreas), wzniesionego przez jezuitów w 1629 r. Świątynia należy do głównych zabytków powstałych w okresie, gdy Düsseldorf należał do elektorów Palatynatu. Bogato zdobione sztukateriami wnętrze pełniło roię mauzoleum panującej rodziny. Najpopularniejszym i najsławniejszym spośród nich byl elektor Johann Wilhelm II, znany raczej jako Jan Weilem, panował od 1679 do 1716 r. Pamięć władcy uczczono nadając jego imię olbrzymiemu placowi w centrum. Natomiast jeszcze za życia elektora umieszczono przed renesansowym ratuszem jego posąg na koniu. Twórcą wspaniałego pomnika byl nadworny rzeźbiarz, Włoch, Gabriel de Grupello, Po północnej stronie placu wznosi się wieża zamkowa, jedyny ocalały element dawnych fortyfikacji. Po odrestaurowaniu ulokowano w niej niewielkie Muzeum Nawigacji (pi. i sb. 14.00-18.00, ud. 11.00- 18.00: 4 DM). ‚

Hetjens Museum przy Schulslr. 4 (wt.. czw.-sb. 14.00-18.00, śr. 14.00-20.00, nd. 11.00- 18.00: 3 DM), szczyci się tyni, iż jako jedyne w Niemczech poświęcone jest wyłącznie sztuce ceramicznej, fachowo zebrana kolekcja zaciekawić jednak może tylko znawców lematu. Ku czci wybitnego poety, Heinricha Heinego (zob. ramka), wywo- dzącego się z Dusseldorfu, założono instytut badawczy jego imienia oraz muzeum przy Bilkerstr. I4 (wt.-sb. 14.00-18.00, nd. 11.00-18.00: 3 DM).

Na południowych obrzeżach starów ki wznosi się Manncsmann-Gebaude, budynek zaprojektowany przez Petera Behrensa, przykład architektury pierwszej dekady XX w. Obecnie budowla ta nie wydaje się już tak imponującą jak niegdyś, a to za sprawą pobliskiego drapacza chmur – Manncsmann-Haus, którego wzniesienie w czasach powojennych miało świadczyć o roli Dusseldorfu jako siedziby potężnych przedsiębiorstw międzynarodowych. Najwyższym budynkiem miasta jest wieża radiowa Rheinturm powstała w lalach 1979-1982. Szybkobieżna winda dowozi chętnych na taras widokowy (codz. 10.00-24.00: 4 DM), wydaje się jednak wątpliwe, by widok wart byl tych pieniędzy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>