Detmold i Południowy las Teutoburski

DETMOLD, stolica dawnego księstwa Lippe, jest znakomitą bazą wyjściową do poznania różnorodnych atrakcji południowego obszaru Lasu Tcutoburskiego (Teutoburger Wald), Niemcy posiadają wiele leśnych regionów interesujące pod względem turystycznym. Z reguły oferowane przez nic atrakcje nie różnią się zbytnio od siebie. Ten stanowi zdecydowany wyjątek wśród innych lasów – oprócz licznych, tak bardzo popularnych w Niemczech szlaków turystycznych, odznacza się również mnogością przyrodniczych, historycznych i kulturalnych osobliwości.

Oklepany aż do znudzenia frazes tuiystycznych broszurek i widniejących w całym mieście reklam zachwala Detmold jako eine mmderschime Stadt (cudowne miasto). Brzmi to z lekka przesadnie, choć rzeczywiście jest to sympatyczna miejscowość, spokojniejsza i bardziej zróżnicowana niż zazwyczaj bywają niemieckie aglomeracje.

Zabytkowa dzielnica miasta, oddalona parę kroków w lewo od dworca kolejowego i autobusowego, jest całkowicie wyłączona z ruchu kołowego. Przy Langestrasse i pobliskich ulicach: Bruchstrasse, Schiilerstrasse, Krummestrasse i Exterstrasse stoi wiele starych domów z pruskiego muru, sąsiadujących z kamienicami z epoki wilhelmiń- skiej. Najbardziej atrakcyjnąarteriąjest bez wątpienia majestatyczna Adolfstrasse, biegnąca równolegle do Langestrasse położonej bardziej na wschód.

Na północ od rynku, wokół Rcsiden/.schloss, rozpościerają się tereny zielone (zamek z wiedząc można tylko grupami, z prze wodni ki em:codz. IV-X o 10,00, 11,00, 12.00, 14.00, 15.00, 16.00 i 17.00: Xl-lll o 10.00, 11.00, 14,00, 15.00 i 16.00: 4 DM): warownia otoczona jest z trzech stron wodą. Donżon średniowiecznej twierdzy wcielony został do obecnej, renesansowej budowli, która w ciągu wieków zatraciła stopniowo obronny charakter. Należy dzisiaj do spadkobierców książąt Lippe, założycieli zaniku. Nic wyróżniają się oni, niestety, szczególną uprzejmością w stosunku do zwiedzających. Nie tylko właściciele dają zresztą do zrozumienia, aby obejrzeć zamek jak najszybciej. lecz i służba traktuje przybyszów jak wysoce uciążliwych intruzów. Wnętrza rozczarowują, zostały bowiem przerobione w XVIII i XIX w. zgodnie z modą epoki, ich największą ozdobą pozostają do tej pory XVI l-wiecznc, brukselskie tapiserie przedstawiające Życic Aleksandra Wielkiegu, tkane według kartonów sporządzonych przez francuskiego projektanta, Charlesa Le Brun,

Ulica Ameide za zamkiem prowadzi do Landesmuseum (wt.-nd. 10.00-12.30 i 14.0017.30: 2 DM). Zajmuje ono dwa budynki, jeden przeznaczono na zbiory przyrodnicze, drugi na archeologię, historię lokalną i folklor. Ten drugi gmach posiada sale odnowione w stylu epoki, z obszerną wystawą poświęconą obyczajom i historii tutejszego rolnictwa: można obejrzeć stodołę, w której składano dziesięcinę oraz spichlerz.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>