Bochum | Turystyka amatorska: Niemcy (niemieckie biura podróży), E pfron Częstochowa

Bochum

W samym sercu Zagłębia Ruhry leży BOCHUM, wciśnięte pomiędzy dwa olbrzymy: Essen i Dortmund. Wyznacza ono także granicę tradycyjnie westfalskiej części regionu. Tu najłatwiej zapoznać się z osiągnięciami przemysłu niemieckiego, gdyż miasto posiada dwa najlepsze muzea techniki w kraju. Ijest to właściwie jedyny powód, dla którego warto odwiedzić Bochum, jeśli pominąć prężnie działające miejscowe teatry, stanowiące poważną konkurencję dla Berlina i Monachium. Centrum miasta jest milą, acz anonimową w charakterze, dzielnicą handlową pozbawioną patyny czasu. Jedyny, skromny wyjątek stanowi gotycki halowy kościół (Propstcikirche), stojący samotnie wśród nowoczesnych budynków. Mimo silnej tradycji przemysłu ciężkiego najwięcej miejsc pracy w mieście zapewnia fabryka samochodów Opel, europejska filia General Motors.

Trudno przegapić Muzeum Górnictwa Niemieckiego (Deutsches Bergbattmuseum: wl.- pt. 8.30-17.3Ü, sb. I nd. 10.00-16.00: 6 DM). skoro mieści się w sześćdziesięciomctro- wej wieży szybu górniczego, której sylwetka dominuje w pejzażu miasta. Założone w latach trzydziestych, zasługuje w pełni na miano najważniejszej tego typu placówki na święcie. W wyczerpujący i pomysłowy sposób demonstruje szeroki wachlarz zagadnień dotyczących górnictwa. Należy zarezerwować przynajmniej dwie godziny na pobyt w muzeum, ponieważ w koszt biletu wliczona jest również 45-minutowa wędrówka z przewodnikiem po autentycznej kopalni (objaśnienia wyłącznie w języku niemiec- kiem, początek zwiedzania o pełnych godzinach): rzadziej trafia się możliwość wjechania na wieżę (2 DM).

Inną atrakcyjną propozycją Bochum jest Muzeum Kolejnictwa (Eisenbaltnmuseum: śr. i pt. 10.00-17,00, nd. 10.00-12.45:5.50 DM), które znajduje się pod opieką towarzystwa ochrony zabytków: dojazd kolejką S-Bahn do Dahlhausen, przy wyjściu ze stacji należy skręcić w lewo i iść prosto około półtora kilometra. Niektóre pociągi-eksponaty sloją pod gołym niebem, większość znajduje się w dwóch wozowniach. Pierwszą zajmują same tylko lokomotywy, z których wiele może naprawdę się podobać, jak np. najstarsza, czarno i czerwono malowana, potężna maszyna z lat dwudziestych. W drugiej hali ulokowano wagony osobowe: rzuca się w oczy ogromny kontrast pomiędzy komfortową pierwszą klasą a twardymi ławkami trzeciej. Widnieje tu również wysoce oryginalny dowód wkładu kolei niemieckich do światowej historii transportu: Schiene- Stimse-Bus to dziwaczna krzyżówka o wyglądzie autobusu, wyposażona w dodatkowe koła umożliwiające jazdę po szynach. Stosowano go niegdyś powszechnie dojazdy po terenach leśnych aż do późnych lal sześćdziesiątych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>