Bielefeld

Bielefeld

Ok. 35 km na pótnoc od Paderborn, w bezpośredniej bliskości wąskiego pasa środkowego LasuTeutoburskiego, który wcina się w obszar zurbanizowany, leży BIELEFELD. Kojarzy się mocno z miastami Zagłębia Ruhry, tak z powodu podobnej historii, jak i wyglądu, jestponadlo centrum gospodarczym wschodniej Westfalii. Założonew XIII w. przez hrabiów Ravensberg, Bielefeld rozkwitło pod koniec średniowiecza dzięki handlowi płótnem. W XIX w. wzrost znaczenia tradycyjnego przemysłu tekstylnego oraz uruchomienie produkcji gałęzi pokrewnych przyczyniły się do błyskawicznego rozwoju nowoczesnego ośrodka. Pomocną rolę odegrał przy tym fakt, iż pobliskie Minden, o dużo korzystniejszym położeniu geograficznym, zostało obarczone utrzymaniem garnizonu wojskowego.

Dokładnie na skraju Lasu Teutoburskiego, ponad południowym obrzeż.em miejskiego centrum wznosi się zamek Sparrenhurg (IV-X codz. 10.00-18.00: 1 DM), postawiony między 1240 a 1250 r. jako siedziba hrabiów Ravensberg. Pieczołowicie odrestaurowany. posiada dwie atrakcje w postaci okrągłej wieży, skąd roztacza się piękna panorama, oraz około trzystu metrów podziemnych korytarzy i lochów. Na dziedzińcu stoi posąg margrabiego Fryderyka Wilhelma von Brandenburg, który przyczynił się do świetności Bielefeld wprowadzając Leinenlegge, czyli kontrolę jakości płótna.

Poniżej zamku, w kierunku północnym, rozłożyło się tzw. Nowe Miasto (Neustadt), zgrupowane wokół Nowomiejskiego Kościoła NIY1P (Neuestädter Marienkirche), pięknej gotyckiej budowli wzniesionej na przełomie Xlli i XIV w. Dzisiejsze otoczenie świątyni przypomina nieco angielskie katedry, stojące pośród starannie przystrzyżonych trawników. Dwie wysokie wieże zwieńczone są niezwykle długimi i ostrymi iglicami z ołowiu: ich szacowny wygląd ledwo pozwala wierzyć, że podczas wojny zostały zupełnie zbombardowane i musiały być stawiane praktycznie od nowa. Kościół jest w zasadzie stale zamknięty, a kryją się w nim wybitne dzielą sztuki: można jednak zadzwonić do drzwi budynku naprzeciwko i spylać o kościelnego, który dysponuje kluczami. W ołtarzu głównym widać Madonnę z Dzieciątkiem w otoczeniu świętych, dzieło tego samego westfalskiego artysty ,, miękkiego stylu „, który namalował Ołtarz Bers- wordta w Dortmundzie. Wokół naczelnej kompozycji grupuje się kilkanaście tablic, w większości przedstawiających sceny zżycia Chrystusa. Skrzydła tryptyku oddzielono i sprzedano w zeszłym stuleciu, poszczególne fragmenty stanowią dziś własność muzeów na całym świecie. Znakomity, anonimowy rzeźbiarz z XIV w., którego prace posiada także Cappenberg i Marburg, wyrzeźbił znajdujący się powyżej ołtarza fryz z apostołami, który był częścią dawnej tęczy, obecnie nieistniejącej. Jego dziełem jest również przepiękny grobowiec Ottona III von Ravensberg i Jadwigi von Lippe: widnieje na nim postać ich wcześnie zmarłego syna, którego rzeźbiarz przedstawił we wzruszający, choć pozbawiony ckliwości, sposób. Inny, bardzo misternie wykonany pomnik rodziny Ra- vensbergow, wzoruje się wyraźnie na tym sarkofagu, choć powstał ponad sto lat później.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>